Nerki nie odpowiadają wyłącznie za usuwanie mocznika i produkcję moczu. Uczestniczą również w regulowaniu nawodnienia, elektrolitów, równowagi kwasowo-zasadowej, gospodarki fosforowo-wapniowej oraz wielu procesów metabolicznych.
Kiedy ich sprawność się zmniejsza, problem rzadko ogranicza się do jednego wyniku laboratoryjnego. U jednego zwierzęcia najważniejsza może być kontrola fosforu, u innego apetyt i utrzymanie masy mięśniowej, a u kolejnego nawodnienie, tolerancja przewodu pokarmowego lub ochrona organizmu przed skutkami przewlekłego obciążenia metabolicznego.
Właśnie dlatego Nephira nie została zbudowana wokół jednej substancji. Jej skład obejmuje kilka grup działających w różnych miejscach i odpowiadających na odmienne potrzeby:
posiłek i jego akceptacja → przewód pokarmowy → dostępność fosforu i wybranych związków → obszar nerkowo-moczowy → naturalne mechanizmy ochronne komórek.
Nie oznacza to, że preparat leczy wszystkie powikłania choroby nerek. Nephira jest mieszanką paszową uzupełniającą, a jej przewaga polega na uporządkowanym połączeniu kilku obszarów wsparcia w jednej formule.
Przewlekła choroba nerek może przebiegać bardzo różnie. Dwa zwierzęta z podobną kreatyniną mogą mieć odmienne stężenie fosforu, ciśnienie, białkomocz, apetyt i kondycję mięśniową. Mogą więc wymagać zupełnie innego postępowania.
Aktualne zalecenia International Renal Interest Society obejmują nie tylko kreatyninę i SDMA, ale także fosfor, wapń, potas, białkomocz, ciśnienie, nawodnienie, anemię, apetyt i stan odżywienia. Pokazuje to, że opieka nad pacjentem nerkowym z założenia jest wielokierunkowa.
Suplement nie może zastąpić takiego postępowania. Może jednak zostać zaprojektowany tak, aby nie ograniczać się wyłącznie do jednego punktu — na przykład samego wiązania fosforu — lecz uzupełniać kilka obszarów istotnych w codziennej diecie pacjenta.
Pierwszym etapem jest samo podanie preparatu.
Część składników Nephiry powinna spotkać się z treścią pokarmową w przewodzie pokarmowym. Dotyczy to przede wszystkim węglanu wapnia, który może wiązać część fosforanów obecnych w karmie, oraz chitozanu, oddziałującego z wybranymi związkami znajdującymi się w świetle jelita.
Z tego powodu preparat powinien być podawany zgodnie z zaleceniem wraz z posiłkiem. Binder zastosowany wiele godzin przed karmieniem albo po nim może mieć mniejszy kontakt z fosforem pochodzącym z konkretnej porcji pokarmu.
W rekomendacjach IRIS jelitowe bindery fosforu są dzielone pomiędzy posiłki i mieszane z karmą. Ich dawkę dobiera się do zawartości fosforu w diecie oraz reakcji pacjenta, a podczas stosowania kontroluje się zarówno fosfor, jak i wapń.
Fosfor jest potrzebnym składnikiem odżywczym, ale wraz ze zmniejszaniem się sprawności nerek organizm może mieć trudność z usuwaniem jego nadmiaru. Utrzymująca się nieprawidłowa gospodarka fosforowa wpływa na szerszy układ obejmujący nerki, kości, jelita, przytarczyce, wapń i witaminę D.
Podstawą kontroli pozostaje odpowiednio dobrana dieta renalna. Jeżeli mimo jej stosowania fosfor nadal znajduje się powyżej indywidualnego celu, lekarz może zalecić binder jelitowy.
Węglan wapnia obecny w Nephirze ma działać właśnie na tym etapie: w świetle przewodu pokarmowego, zanim część fosforu z posiłku zostanie wchłonięta.
Nie oznacza to, że każdy pacjent potrzebuje maksymalnie dużej ilości bindera. Nadmierna podaż związków wapnia może prowadzić do hiperkalcemii, dlatego IRIS zaleca stosowanie ich do uzyskania zamierzonego efektu oraz regularną kontrolę obu pierwiastków.
To dobrze pokazuje sens formuły wielokierunkowej: głównym zadaniem preparatu nie powinno być wyłącznie maksymalizowanie jednego mechanizmu, ale zachowanie rozsądnych proporcji między różnymi obszarami wsparcia.
Chitozan nie jest klasycznym lekiem działającym bezpośrednio w tkance nerkowej. Po podaniu doustnym pozostaje w dużej mierze związany z przewodem pokarmowym i może wchodzić w interakcje z różnymi cząsteczkami obecnymi w jego treści.
Jego roli nie należy określać jako „oczyszczania krwi”. Chitozan nie usuwa bezpośrednio substancji, które już krążą w organizmie, i nie zastępuje filtracji. Działa wcześniej — na poziomie jelita, zanim część związków stanie się dostępna do wchłaniania.
W badaniach u psów i kotów oceniano suplementy łączące chitozan z węglanem wapnia, innymi binderami oraz składnikami alkalizującymi. Obserwowano między innymi zmiany fosforu, wodorowęglanów i części parametrów klinicznych. Ponieważ badano całe preparaty, rezultatów nie można jednak przypisać wyłącznie chitozanowi.
To istotny wniosek dla Nephiry. Wartości formuły nie należy oceniać na podstawie pytania, czy jeden składnik wykona wszystkie zadania. Liczy się to, czy poszczególne elementy mają różne, logicznie uzupełniające się funkcje.
W jelitach powstają liczne produkty przemiany materii. Część pochodzi bezpośrednio z trawienia pokarmu, a część jest wytwarzana przez mikroorganizmy jelitowe.
Po wchłonięciu związki te trafiają do krwi, są dalej przetwarzane i w wielu przypadkach usuwane przez nerki. Gdy funkcja nerek jest ograniczona, część metabolitów może pozostawać w organizmie dłużej.
Wsparcie na poziomie jelit nie naprawia nerek, ale może stanowić jeden z elementów szerszego postępowania. Z tego powodu Nephira obejmuje nie tylko węglan wapnia, ukierunkowany przede wszystkim na fosfor, ale również chitozan poszerzający zakres działania w treści pokarmowej.
Przewagą takiego układu jest objęcie dwóch powiązanych, ale nieidentycznych zagadnień:
Nie należy jednak oczekiwać, że chitozan albo inny składnik jelitowy zastąpi nawodnienie, dietę renalną czy leczenie powikłań choroby.
Kolejną część formuły tworzą:
Składniki te nie są binderami fosforu i nie powielają podstawowego mechanizmu węglanu wapnia. Wnoszą do formuły odmienne grupy naturalnych związków — między innymi polisacharydy, triterpenoidy, antocyjany, flawonoidy i kwasy fenolowe.
Polyporus jest tradycyjnie kojarzony z gospodarką płynami i obszarem moczowym. Dostępne dane dotyczące jego działania pochodzą jednak głównie z badań eksperymentalnych i nie dowodzą samodzielnej skuteczności w leczeniu przewlekłej choroby nerek u psów i kotów.
Hibiscus sabdariffa dostarcza związków roślinnych badanych między innymi w kontekście stresu oksydacyjnego i uszkodzeń tkanki nerkowej. Wyniki pochodzą przede wszystkim z modeli gryzoni, dlatego nie można na ich podstawie obiecywać takiego samego efektu u domowych zwierząt.
Ganoderma lucidum zawiera polisacharydy i triterpenoidy oceniane w modelach komórkowych i zwierzęcych pod kątem wpływu na procesy zapalne, stres oksydacyjny oraz reakcję komórek na uszkodzenie. Również te dane mają przede wszystkim charakter przedkliniczny.
W Nephirze składniki te nie są przedstawiane jako osobne terapie. Tworzą wspólną warstwę uzupełniającą obszar nerkowo-moczowy i poszerzającą skład poza samą równowagę fosforową.
Stres oksydacyjny powstaje wtedy, gdy wytwarzanie reaktywnych cząsteczek przewyższa możliwości naturalnych systemów ochronnych organizmu. Może prowadzić do uszkadzania lipidów błon komórkowych, białek, mitochondriów i materiału genetycznego.
W formule Nephiry obszar ten jest uzupełniany przez:
Każdy z tych składników ma inną budowę i może uzupełniać inny element naturalnej ochrony komórkowej. Ganoderma dostarcza polisacharydów i triterpenoidów, kwercetyna jest flawonoidem, a witamina E jest rozpuszczalnym w tłuszczach antyoksydantem działającym przede wszystkim w środowisku błon komórkowych.
Dane dotyczące kwercetyny pochodzą w dużej mierze z badań przedklinicznych dotyczących różnych modeli uszkodzenia nerek. Wykazywano w nich wpływ na stres oksydacyjny i szlaki zapalne, ale nie jest to równoznaczne z potwierdzeniem leczenia naturalnej CKD u psów lub kotów.
Również sama witamina E nie powinna być traktowana jako sposób na zahamowanie choroby. W kontrolowanym badaniu przeprowadzonym u kotów z CKD dodatkowa suplementacja witaminą E nie wydłużała przeżycia ani nie zmniejszała nasilenia objawów. W innym badaniu dieta zawierająca kombinację witamin E i C oraz beta-karotenu wpływała na wybrane markery stresu oksydacyjnego, co ponownie pokazuje, że znaczenie może mieć szersza kompozycja, a nie jedna substancja stosowana w oderwaniu.
W Nephirze warstwa antyoksydacyjna nie opiera się więc na obietnicy silnego działania jednej wysokiej dawki. Została rozłożona pomiędzy kilka uzupełniających się źródeł.
Mechanizm biologiczny nie ma znaczenia, jeżeli zwierzę nie przyjmuje preparatu.
Psy i koty z obciążonymi nerkami mogą mieć zmienny apetyt, nudności i zwiększoną wrażliwość na nowe zapachy. Dodanie do karmy kilku proszków może pogarszać jej smakowitość i doprowadzić do unikania całego posiłku.
Liofilizowane białko z królika pełni w Nephirze przede wszystkim funkcję odżywczą oraz wspierającą akceptację preparatu. Nie jest przypadkowym aromatem ani głównym składnikiem aktywnym. Pomaga natomiast wprowadzić formułę do codziennego żywienia bez dokładania dużej liczby dodatków smakowych.
To subtelna, ale ważna przewaga: preparat został zaplanowany nie tylko pod kątem listy składników, lecz również rzeczywistych warunków stosowania u psa lub kota.
Przejdź do sklepu Pro Salute i wybierz preparat będący uzupełnieniem codziennej opieki nad nerkami, układem moczowym i równowagą organizmu.
